چگونه در محیط‌های جمعی، هویت فردی خود را حفظ کنیم؟

ساختن «من» در دل«ما»

چگونه در محیط های جمعی، هویت فردی خود را حفظ کنیم؟

مقدمه:

دنیای جدید، قوانین جدید در دوران نوجوانی، انسان وارد مرحله ای از زندگی می شود که در آن بزرگترین سوال زمانی پیچیده تر می شود که فرد از محیط کوچک و امن خانواده، وارد محیطی بزرگتر و جمعی تر ( مانند مراکز شبانه روزی یا مدارس بردپذیر) می شود. در اینجا شما دیگر تنها با خودتان نیستید شما بخشی از یک «ما» هستید.

بخش اول:

تضاد میان «هویت فردی» و «هویت گروهی»

(در این بخش توضیح می دهیم که چرا نوجوان احساس می کند میان خواسته های خودش و قوانین گروه گیر کرده است.)

نوجوانی، دوران مرزبندی است. شما می خواهید بدانید چه موسیقی دوست دارید، چه استایلی دارید و چه افکاری دارید. اما در یک محیط شبانه روزی، همسالان شما مثل یک آهنربا عمل می کنند. گاهی برای اینکه « پذیرفته شوید»، ناچار می شوید لایه هایی از شخصیت خود را پنهان کنید تا شبیه بقیه باشید، این تضاد، منبع اصلی اضطراب در این سن است. اما نکته مهم اینجاست: پذیرفته شدن توسط گروه نباید به قیمت (گم کردن خود) تمام شود.

*تصور کنید در یک جمع دوستانه، همه دارند درباره کسی که حضور ندارد، با شدت و شاید با بی رحمی حرف می زنند. اگر ارزش اصلی شما احترام یا وفداری باشد،در این لحظه قلبتان ناآرام می شود. این همان لحظه ای است که ارزش های شما با جریان جمع در تضاد قرار می گیرد. در اینجا، شناخت ارزش هایتان به شما کمک می کندکه بفهمید چرا این موقعیت برایتان نا خوشایند است.

بخش دوم:

چالش های زندگی در محیط جمعی ( چالش های شبانه روزی )

در زندگی در مرکز، 3 چالش اصلی برای حفظ هویت وجود دارد.

(peer pressure( 1 فشار همسالان : 

 این فشار همیشه بد نیست، گاهی برای انجام کارهای خوب است، اما گاهی شما را به سمتی می برد که با ارزش های خودتان در تضاد است.

2.از دست دادن حریم خصوصی:

 وقتی در محیطی زندگی می کنید که همه در دسترس هستند، داشتن یک ( فضای درونی ) سخت می شود.

3.قوانین و ساختارها:

رعایت نظم مرکز ممکن است گاهی احساس محدودیت ایجاد کند، اما یادگیری کار با ساختار، بخشی از مهارت زندگی است.

*فرض کنید که هه دوستانتان تصمیم گرفته اند در ساعت 11 شب، وقتی همه باید استراحت کنند، با گوشی بازی کنند یا فیلم ببینند، اما شما خسته اید و می دانید فردا امتحان مهمی دارید. فشار گروه ممکن است به ما بگوید: بیا، بچه بی خیال باش،نترس!، اما شما می توانید با آرامش بگویید: خیلی دوست دارم باهاتون باشم، اما من الان واقعا نیاز به خواب دارم تا فردا حالم خوب باشه. خوش بگذره! شما با این کار، نه به آن ها حمله کردید و نه اجازه دادید خواسته ی آن ها بر شما مسلط شود.

بخش سوم:

استراتژی های حفظ هویت (راهکارهای علمی)

1.شناخت ارزش های شخصی (خود شناسی) شما باید بدانید چه چیزهایی برایتان مهم است.

آیا صداقت برایتان مهم است؟

آیا هنر برایتان اولویت دارد؟

2.یادگیری( نه) نه گفتن محترمانه: هویت شما در مرز های شما تعریف می شود. یاد بگیرید بدون اینکه با بقیه بجنگید، بگویید: (من این کار را دوست ندارم) یا (من ترجیح می دهم این مدل رفتار کنم). این نشانه ی ضعف نیست، نشانه قدرت شخصیتی است.

3.ایجاد (جزیره های شخصی) در محیطی که همه با هم هستید، سعی کنید فعالیتهایی داشته باشید که فقط متعلق به خودتان است.

مطالعه یک کتاب خاص، نوشتن خاطرات، یا تمرین یک مهارت هنری در خلوت این فعالیتها مثل لنگری عمل می کنند که شما را به خودتان متصل نگه می دارند.

4.انتخاب هوشمندانه همراهان : در هر جمعی، افرادی هستند که به شما اجازه می دهند (خودتان باشید). به دنبال کسانی بگردید که به   تفاوت های شما احترام می گذارند، نه کسانی که سعی می کنند شما را تغییر دهند.

بخش چهارم:

نگاه روانشناختی به (تفاوت ها)

 باید بدانید که یک جامعه یا یک گروه زمانی قوی است که اعضای آن شبیه هم نباشند. اگر همه در یک مرکز، دقیقا یک فکر، یک لباس و یک رفتار داشته باشند، محیط یک (محیط زنده) نیست، بلکه یک (محیط بی روح) است. تفاوت ما با دیگران، نقطه ضعف شما نیست، بلکه چیزی است که شما را به یک فرد منحصر به فرد تبدیل می کند.

* یک ارکستر موسیقی را تصور کنید. اگر تمام نوازندگان فقط یک ساز( مثلا فقط ویولن) را می نواختند، هرچقدر هم حرفه ای باشند، باز هم یک موسیقی کامل و پرقدرت ایجاد نمی شد. زیبایی موسیقی در تفاوت  صدای پیانو، فلوت و ویولن است که در کنار هم قرار می گیرند. جامعه هم دقیقا همین است، تفاوت شما همان نت منحصر به فردی است که اگر نبود، موسیقی زندگی این گروه ناقص می ماند.

نتیجه گیری:

زندگی در محیط های شبانه روزی، فرصتی است که شاید در محیط های دیگر کمتر تجربه شود. فرصتی برای تمرین (هویت سازی در اجتماع). شما یاد میگیرید چگونه با دیگران تعامل کنید، بدون اینکه خودتان را فدای آنها کنید. به خاطر داشته باشید که هدف این نیست که در میان جمع گم شوید، بلکه هدف این است که در میان جمع، درخششی داشته باشید که فقط متعلق به خودتان است.